Gerçek iman sahipleri haksızlıklar karşısında suskun kalamazlar. Nefisleri susmak istese imanları onları konuşturur. Onlar, haksızlık karşısında susmanın “dilsiz şeytan olmak” anlamına geldiğini ve “zalim bir hükümdara karşı Hakkı haykırmanın en büyük Cihad olduğunu Peygamberlerinden öğrenmişlerdir. Bugün ki yazımızda böyle bir iman sahibini konu edineceğiz.
Öyle bir iman sahibi ki, Allahu teala bu kişiyle alakalı olarak kitabında bir pasaj açıyor. Hatta bu pasajın geçtiği sureye “Mü’min” adını veriyor. Sonradan gelecek insanlara onun imanını, duruşunu ve cesaretini anlatıyor. Ki, iman ettiğini iddia edenlerde aynı şekilde davransınlar. Hiçbir dünyalık karşısında dillerini eğip bükmeden Hakkı savunsunlar, haklıdan yana, haksıza karşı dursunlar.
Bu kişi, saltanatı elinden gitmesin diye İsrail oğullarının erkek çocuklarını dünyaya gelir gelmez öldürten Firavun’un sarayında Firavuna yakın, imanını o güne kadar gizlemiş bir Mü’min. Allahu Teala adını söylemiyor. Sadece Mü’min diyor. Ad’larımız, sıfatlarımız, makamlarımız Allahu Teala nın indinde hiç önemi olmayan şeyler.
Allahu Teala apaçık mucizelerle ve delillerle Hz. Musa yı Firavun, Haman ve Karun’a gönderdiğinde onlar, “bu, çok yalancı bir sihirbazdır, Onunla beraber iman edenlerin oğullarını öldürün kadınlarını sağ bırakın” dediler. Firavun, bırakın beni Musayı öldüreyim dedi. Mü’min 23-26.
İşte tamda burada: “ Firavun ailesinden olup, imanını gizleyen bir mümin adam şöyle dedi: Siz bir adamı 'Rabbim Allah'tır' diyor diye öldürecek misiniz? Halbuki o, size Rabbinizden apaçık mucizeler getirmiştir. Eğer o yalancı ise yalanı kendisinedir. Eğer doğru söylüyorsa sizi tehdit ettiğinin (azâbın), bir kısmı olsun gelip size çatar. Şüphesiz Allah, haddi aşan, yalancı kimseyi doğru yola eriştirmez. Mü’min 28
29. Ey kavmim! Bugün, yeryüzüne hakim kimseler olarak hükümranlık sizindir. Ama Allah'ın azabı bize gelip çatarsa, kim bize yardım eder?...
30. İman etmiş olan dedi ki : 'Ey kavmim! Doğrusu ben üzerinize önceki toplulukların günü gibi, bir günün gelmesinden korkuyorum.'
31. 'Nuh kavminin, Âd, Semud ve onlardan sonra gelenlerin durumu gibi. Allah, kullarına bir zulüm dileyecek değildir.'
32. 'Ey kavmim! Gerçekten sizin için o bağrışıp çağrışma gününden, korkuyorum.
33. 'O gün arkanıza dönüp kaçacaksınız. Fakat sizi Allah'tan (O'nun azabından) kurtaracak kimse yoktur. Allah kimi saptırırsa, artık onu doğru yola iletecek de yoktur.'
34. Andolsun ki, (Musa'dan) önce Yusuf da size açık deliller getirmişti ve onun size getirdiği şeyler hakkında şüphe edip durmuştunuz. Nihayet o vefat edince 'Allah ondan sonra peygamber göndermez' dediniz. İşte Allah o aşırı giden şüphecileri böyle saptırır.
35. Kendilerine gelmiş hiçbir delil olmadığı halde Allah'ın âyetleri hakkında mücadele edenler gerek Allah yanında, gerekse iman edenler yanında büyük bir nefretle karşılanır. Allah, büyüklük taslayan her zorbanın kalbini işte böyle mühürler.
38. O iman eden kimse: Ey kavmim! dedi, siz bana uyun, sizi doğru yola götüreceğim.
39. Ey kavmim! Şüphesiz bu dünya hayatı, geçici bir eğlencedir. Ama ahiret, gerçekten kalınacak yurttur.
40. Kim bir kötülük işlerse, onun kadar ceza görür. Kim de kadın veya erkek, mümin olarak faydalı bir iş yaparsa işte onlar, cennete girecekler, orada onlara hesapsız rızık verilecektir.
41. Ey kavmim! Nedir bu hal? Ben sizi kurtuluşa çağırıyorum, siz beni ateşe çağırıyorsunuz.
42. Siz beni, Allah'ı inkâr etmeye ve hiç tanımadığım nesneleri O'na ortak koşmaya çağırıyorsunuz. Ben ise sizi, azîz ve çok bağışlayan Allah'a davet ediyorum.
43. Gerçek şu ki, sizin beni davet ettiğiniz şeyin dünyada da ahirette de davete değer bir tarafı yoktur. Dönüşümüz Allah'adır, aşırı gidenler de ateş ehlinin kendileridir.
44. Size söylediklerimi yakında hatırlayacaksınız. Ben işimi Allah'a havale ediyorum. Şüphesiz Allah, kullarını çok iyi görendir.
45. Nihayet Allah, onların kurdukları tuzakların kötülüklerinden bu zatı korudu, Firavun'un kavmini ise kötü azap kuşatıverdi.
