KATEGORİLER

• Anasayfa
• Güncel Haberler
• Siyaset
• Ropörtajlar
• Spor
• Eğitim
• Köşe Yazıları

HABER ARA

 “Kara Haber Tez Duyulur” diye bir atasözümüz var. 07.05.2010 Cuma günü, P.Uzm. Onb. Abidin TANRIKOLU’nun “Şehid olma” haberini alınca; bütün Besnililer olarak tarif edilmez duygular içerisine girdik. “Üzüntü, hüzün, acı, elem, keder, şok olmak…” kavramları’nın her birisi ya da hepsi, yaşadığımız “Duygu” hâlini anlatmaya yetmiyordu.

Fakat, Kalplerimizin acısını dizginleyen, Ruhlarımıza ümit veren bir şey vardı: Yiğidimiz “Hiç yere” gitmemiş; “Allah Uğruna, Din Uğruna, Vatan-Bayrak-Millet-Devlet Uğruna Şehid olmuştu.” Yüce Allah,’Ayetinde belirtiyor ya: “Allah Yolunda Ölenlere, ‘Ölü’ demeyiniz, Zira onlar diridirler, fakat siz bilemezsiniz.” Evet, “Şehidler ölmez” sözünden bahsedilen işte budur. Bu olguyu, Pozitivist,  Materyalist, Seküler, lâik kafalar açıklayamazlar, anlayamazlar, anlamlandıramazlar ama İslâm’ın kavramalarını “fütursuzca” kullanmaktan da geri kalmazlar, “Demokrasi Şehidi” gibi adlandırmalara sıkça başvururlar. Oysa “Şehidlik” kavramı yukarıda ifâde ettiğim gibidir. İşte bu yüzden “Bizim Şehidimiz, Abidin TANRIKOLU Hakikaten Şehid”dir.

Arkadaşım İsmail MAMACAN’ın anlattığına göre, Şehidimiz’in Naaşı’nı getirdiğimiz gün, enteresan bir olay da yaşanmış. Besnili olmayan, fakat Allah’ın Veli Kulları’ndan olduğu sanılan bir kişi, Şehidimiz’in Annesi’nin yanına gelerek, Şehidimiz’in, Şehid olma günü olan 06.05.2010 tarihine ait olan bir takvim yaprağı ve 50 TL’lık banknot’u Şehidimiz’in ailesine vermiş ve şöyle demiş: “Ben, Oğlu’nun yanından geldim, bunları (takvim yaprağı ve 50 TL’’yı) oğlun gönderdi. ‘Annem ağlamasın, üzülmesin dedi” demiş. Takvim yaprağının da arka sayafasında “Allah verdi, Allah aldı, Şehidler Ölmez” yazısı varmış. Bu olaydan sonra Annesi ağlamamış.

Bahsedilen Veli Kulu ben de daha önceden tanıyordum. Rahmetli Annem Adıyaman Devlet Hastanesi’nde Kemoterapi tedavisi görürken, Bu Veli kul gelip: “Geçmiş olsun, Allah Şifalar versin, Doktorlar aracıdır, Şifa Allah’tandır demişti. Veli kulu o zamana kadar hiç görmemiştim, Kendisine : “Annem iyi olur mu?” diye sormuştum. O da, Annem’e yüzünü dönerek: “Sen Oğluna(yâni bana) merak ediyorsun (üzülüyorsun)” deyince, Rahmetli Annem de ben de şaşırmıştım. Çünkü söylediği doğruydu. Hakikaten de, “Ben göreve atanamadım’ diye Annem benim durumuma üzülüyordu. Hayatımızda ilk defa gördüğümüz bu şahıs’ın, Allah’ın Veli Kulu olduğuna inanmıştık. Şehidimizi uğularken de görmüştüm bu Veli Kulu.

Yiğidimiz’in “Şehid olma” haberini aldıktan sonra “tanıdığımız-tanımadığımız, samimi olduğumuz-olmadığımız, Bütün Besnili Hemşerilerimiz, Şehidimiz’in evi’nin bulunduğu Sarhan Mahallemize” akın akın gelmeye başladılar. 08.05.2010 Cumartesi günü Şehidimiz’in Şanlı Naaşı’nı almak için Adıyaman Havaalanı’na hareket ettik. Havaalanı’nda uzunca bir bekleyişten sonra Şehidimiz’in Naaşı’nı, arkası görülmeyen araba konvoyu ile ilçemize getirdik.

Hepimiz üzüntümüzü belli etmemeye çalışsak da başarılı olamadık. Hele hele Şambayat Beldemiz’den geçerken; Şambayatlı Hemşerilerimiz’in, Şehidimiz’in acısına ortak olmak için, Şambayat’ın girişinde, Şehidimizi ve Konvoyumuzu, kadınlı-erkekli; çoluklu-çocuklu, Bayrak sallayarak karşılamaları’nı görünce, tutamadım kendimi. Gözlerim’den hüzün ve üzüntü yüklü ama gururlu göz yaşlarım akıverdi kendiliğinden.

Bu duygu hâli, sadece ben’de oldu sanıyordum. Fakat, başka arkadaşlarım da Şambayatlı Hemşerilerimiz’in acımıza, üzüntümüze, kederimize ortak olan “O bekleyişleri’ni, “O Bayrak Sallayarak Şehidimizi ve Konvoyumuzu Selamlamaları’nı” görünce tutamamışlar kendilerini. Damlaları’nı bırakmaya zâten çoktan hazır olan hüzün bulutları, bu duygu yükselişinden sonra, tutamamışlar kendilerini, dökülüvermişler yanaklarının üstüne…

 “Şehidimizi” karşılamak için “Atmalılı” hemşerilerimiz de birikmişlerdi yollara. Onlar da Bayraklarla Şehidimiz’i Selamladılar.

Fakat, Börgenek, Terbizek ve Tilekli Hemşerilerimiz’in, Şehidimiz’i, karşılamadıkları için üzüldüm. Belki, Besni Şehir Merkezine gelip, tören’e katılan Tilek’li ve Terbizek’li Hemşerilerimiz vardır. Fakat Şambayat ve Atmalı’daki karşılama törenlerini, Börgenek, Terbizek ve Tilek’te görmeyi arzu ettim. Sanırım bir çok Hemşerilerim de benim gibi düşünmüştür.

Adıyaman Halkı’nın da Şehidimiz’e duyarsız kaldığı gözlerden kaçmıyordu. Sayın Başbakan, Adıyaman’a konuşma yapmaya gelince, Adıyaman Valilik Binası’nı, hınca hınç dolduran Adıyaman Halkı, bu özveri’nin Milyonda birini “Şehidimiz’e niye göstermedi?” Bürokratlar ve Siyasi’ler tam teşekküllü olarak Şehidimiz’in konvoyuna katıldılar. Ve Şehidimiz toprağa verilip; tâziye ziyaretlerine kadar bulundular. Fakat aynı hassasiyeti, Adıyaman Halkı’nın Şehidimiz’i karşılamaları için toplanmaları konusunda gösteremediler. Oysa “Şehidimiz” sadece Besni’nin değil, Adıyaman ve Türkiye’nin de Şehidi’dir. Çünkü, Şehidimiz, sadece Besni’nin güven ve huzuru için değil; Adıyaman’ın da Hakkari’nin de İstanbul’un da, Tilek’in de, Terbizek’in de, Börgenek’in de, vel hâsıl’ı kelam, bütün Türkiye’nin huzuru ve güveni için” Şehid olmuştur.”

Adıyaman Vâlisi, Garnizon Komutan’ı, İktidarın 4 Milletvekili, Şehidimiz’in töreni’ne katılırken; CHP Adıyaman Milletvekili Şevket KÖSE neden katılmadı? Şevket KÖSE sadece Adıyamanlı CHP’lilerin verdiği oy ile mi Milletvekili oldu? Besnili CHP’liler kendisine oy vermedi mi? Besnili CHP’liler sanırım bu durumu görmüşlerdir.

Ve,  Şehidimiz’e “En Büyük, En Güzel, En Mânâlı, En Duygulu, En Özverili, En Gururlu” karşılamayı Besni’de, Besnili hemşerilerimiz yaptı. Besni, “Tarihi Günleri’nden Birini” daha yaşıyordu. Eşine az rastlanan, Mahşeri Bir Kalabalık ile karşıladı Şehidi’ni. Culfa Parkı’ndan, Hacı Reşit Camii’ne kadar olan alana, Kadın-Erkek, Yaşlı-Genç, Çoluk-Çocuk, Köylü-Şehirli, İşçi-Çiftçi, Memur-Öğretmen-Öğrenci, Esnaf-Zenaatkâr, herkes, her bir kimse oradaydı, Şehidi’ni uğurlamak için.

Besni Hükümet Binası önündeki törenden sonra, Hacı Reşit Camii’nde kılınan Cenaze Namazı’ndan sonra, Kadirşinas Besnili Hemşerilerimiz, Camii’den, Hıra’nın Mezarlığı’na kadar, Bayraklarla Şehidi’ni Uğurluyordu. Üzüntü ile, Yas ile, Elem ile, Keder ile ama Gururla uğurluyordu Şehidi’ni

Şehidimiz’in Şanlı Naaş’ı, Yâsin Sûresi eşliğinde defnedildikten sonra, Askerlerimiz’in Üç el Silah atışı ile defin işlemi sona erdi. Şehidimiz’in Âilesi’ne Tâziye Ziyâreti, Sarhan Mahallemiz’deki TEKEL Binası’nda yapıldı. Fakat şehidimizi toprağa değil, yüreğimize gömdük.

Allahımız’ın Rahmeti, Peygamber Efendimiz’in Şefaati, Şehidimiz’in üzerine olsun. Âilesi’ne ve bütün Besnili Hemşerilerimize, Yüce Allah sabırlar versin.

İstiklâl Marşı’mızın Şâiri, Mehmet Âkif ERSOY’un: “Allah, bu Millete, bir daha İstklâl Marşı’nı yazdıracak günler götermesin” dediği gibi, Ben de diyorum ki: Allah, bir daha böyle acıları, Besnimiz’e, Türkiyemiz’e, Tüm İslâm Âlemi’ne ve Tüm İnsanlık’a yaşatmasın.

Bu habere toplam 3 yorum yazılmıştır.

Yorumların tamamını okumak için tıklayın.

ANKET

Tüm Anketler